گرچه آیفون، تلفن جدید ساخت شركت اپل، امكانات بسیاری را عرضه می‌كند، اما باز هم یك تلفن هوشمند (SmartPhone) نیست.

این ادعای دو محقق از گروه تحقیقاتی ABI با نام‌های استوآرت مدیر تحقیقات بی‌سیم و  و فیلیپ سولیس تحلیل‌گر باند پهن موبایل است.

یكی از تحولات جالب توجه در عرصه كاربرد تلفن‌های همراه، مجتمع‌سازی و ادغام كاربردهای متنوع و خدمات ارائه شده توسط تلفن‌های همراه است.

امروزه تلفن‌های همراه نه تنها برای برقراری مكالمات تلفنی بلكه به عنوان دستیار شخصی دیجیتال، دوربین دیجیتال، مرورگر اینترنت، سرویس‌گیرنده پست‌الكترونیكی، و حتی پیام‌رسان اینترنتی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

با پیدایش و گسترش این كاربردهای متنوع، بهبود سیستم‌های عاملِ این تلفن‌های همراه امری ضروری و اجتناب ناپذیر به نظر می‌رسد.

بدین ترتیب مهم‌ترین عامل و انگیزه توسعه سیستم‌های عاملِ همراه را می‌توان رشد تقاضای كاربردهای سیـّار با توانایی مشابه با كاربردهای موجود برروی كامپیوترهای قابل حمل؛ تقاضای مصرف‌كنندگان برای امكانات چندرسانه‌ای غنی و حتی دسترسی به بازی‌ها و سرگرمی‌های قابل حمل بر شمرد.

به زبان ساده‌تر تلفن هوشمند به تلفنی گفته می‌شود كه علاوه بر توانایی‌های یك موبایل معمولی، قادر به تحلیل داده‌های اطلاعاتی است و در واقع یك سیستم عامل و یك پردازشگر دارد.

مدتی پیش شركت اپل كه از سازندگان بزرگ دستگاه‌های دیجیتالی محسوب می‌شود، دست به یك اقدام عجیب زد و یك گوشی تلفن را به بازار ارایه داد كه از زمان عرضه آن تا كنون همواره یكی از مهمترین بحث‌های كارشناسان بوده و باعث نگرانی بیشتر رقبایش در عرصه ساخت گوشی‌های تلفن همراه شده است.

نام این گوشی آیفون(Iphone)است و از نظر كارشناسان اپل، تلفنی با كاربری آسان و دارای تمامی ویژگی‌های خوب و حتی آینده‌نگرانه یك همراه دیجیتال است ولی با این حال برخی كارشناسان نظر دیگری دارند.

چرا آیفون هوشمند نیست؟

محققان بازار، تلفن هوشمند را به عنوان موبایلی با یك سیستم عامل می‌شناسند كه از برنامه‌های كاربردی شركت‌های ثالث نیز پشتیبانی كند. اما آن طور كه كارشناسان می‌گویند اطلاعات به دست آمده این دستگاه از نرم‌افزارهای كاربردی شركتهای ثالث پشتیبانی نمی‌كند و بنابراین در كل می‌توان گفت كه آیفون یك  تلفن هوشمند نیست بلكه یك Feature Phone پیشرفته است.

به گفته فیلیپ سولیس  بنا به تحقیقاتABI ، گوشی‌های Feature Phone برای برنامه‌های كاربردی شركت‌های ثالث بسته هستند و عملكردهایشان نیز توسط عرضه كننده و یا تولید كننده كنترل می‌شود.

گرچه عموماً Feature Phoneها از برنامه‌های كاربردی توسط جاوا پشتیبانی می‌كنند، اما بنا به گفته‌های سولیس این گونه برنامه‌ها و پشتیبانی‌ها بسیار ضعیف و محدود هستند.

در یك تقسیم‌بندی كلی، مهم‌ترین سیستم‌های عامل تلفن‌های هوشمند یا سیستم‌های عاملِ همراه عبارتند از:  Microsoft Smarphone 2002 ، Palm OS 5.x Symbian OS 7
هریك از سیستم‌های عامل فوق ویژگی مخصوص به خود را به منظور ارائه خدمات بر روی دستگاه‌های همراه (یا همان سیستم میزبان) در پیش گرفته‌اند.

سیستم عامل Smartphone 2002، محصول شركت مایكروسافت، زیرمجموعه‌ای از سیستم عامل Windows CE 3.0 برای دستگاه‌های قابل حمل است. سیستم عامل PalmOS نیز سیستم عامل دستگاه‌های دستیارشخصی دیجیتال (PDA) است كه برای استفاده در تلفن‌های همراه بهینه‌سازی شده است.

سازندگان تلفن‌های همراه نیز سیستم عامل Symbian را برای استفاده در تلفن‌های همراه طراحی و پیاده سازی كرده‌اند.

سولیس درباره فواید سیستم‌های كاربری تلفن‌های هوشمند می‌گوید: برنامه‌های كاربردی درست شده برای SmartPhoneها به گونه‌ای هستند كه می‌توانند دستوری را دریافت كنند تا عملكردهای مركزی OS را به تنهایی استخراج كنند و به همین جهت هم بسیار قدرتمند‌تر و ثمربخش‌تر هستند.

استوآرت نیز بر این عقیده است كه شركت اپل از آنجا كه پایه محكمی در بازار موبایل ندارد، در حال رویارویی با جنگی بزرگ و سخت است.

از این رو باید نحوه ساختاری و عملكرد آیفون كامل و بدون نقص باشد. مطمئناً كاربران تنها برای شنیدن موسیقی عالی حاضر به خرید یك تلفن درجه دو نیستند.

نوشته شده در تاریخ دوشنبه 23 آذر 1388    | توسط: حمید ستوده    | طبقه بندی: اپل،     |
نظرات()